Η παρακμή του ανθρώπινου πολιτισμού είναι αναμφίβολη, δίχως τελειωμό και γεννάτε το ερώτημα πότε θα φθάσουμε στον πάτο του βαρελιού. Σε αυτό το ερώτημα δεν γνωρίζω την απάντηση. Γνωρίζω όμως που οφείλετε αυτή η παρακμή. Ο άνθρωπος που το υπέροχο αυτό πλάσμα, γέννησε τον πολιτισμό, γέννησε την επιστήμη, γέννησε τις τέχνες, γέννησε τον αθλητισμό και όταν βαρέθηκε να γεννάει φρόντισε να μολύνει όλα τα παραπάνω με μία μικρή σάπια λέξη, σεξ.
Το σεξ μόλυνε κάθε έκφανση της ζωής του ανθρώπου και να την υποβαθμίσει. Την σύγχρονη κοινωνία την χαρακτηρίζει ο πανσεξουαλισμός, όπου βρεθείς και όπου σταθείς τσουπ ένα πέος ή ένα αιδοίο. Ολόκληρος ο πολιτισμός διανθισμένος με σεξουαλικά υπονοούμενα του κώλου, κάθε αθλητική δραστηριότητα είναι ταυτόσημη με μία ενεργητική συνουσία του νικητή προς τον ηττημένο, ακόμη και η επιστήμη έχει τέτοιου είδους στιγμές ξεπεσμού. Στην τελική, τι είναι πια αυτό το σεξ, που του έχουμε δώσει τόση αξία και ασχολούμαστε από το πρωί μέχρι το βράδυ?
Καταρχάς δεν έχει δοθεί ακριβής ορισμός για την πράξη. Η ασάφεια που το περιβάλλει είναι επιτηδευμένη, διότι τα μυστήρια πράγματα πάντα ήταν πιο ενδιαφέροντα άσχετα αν το συγκεκριμένο ούτε μυστήριο είναι ούτε ενδιαφέρον. Συνουσία μπορεί να χαρακτηριστεί η επαναλαμβανόμενη παλινδρομική εισχώρηση του ανδρικού μορίου στον γυναικείο κόλπο, σιγά το πράμα δηλαδή, με σκοπό την από κοινού εκσπερμάτωση. Εδώ υπάρχει κάποιο ενδιαφέρον, αφού το να πετύχεις τέτοιο συγχρονισμό θέλει κόπο και εξάσκηση. Άμα βέβαια επιτευχθεί και αυτό, χάνει κάθε ενδιαφέρον το θέμα. Σαν ένα αποτυχημένο video game, που όταν το τερματίσεις δεν υπάρχει καμία μελλοντική διάθεση να το επαναλάβεις. Τα υπόλοιπα εμπορικά τρικ, όπως προκαταρτικά, στοματικός έρωτας, πρωκτικό σεξ και λοιπές αηδίες, τα έχουν επινοήσει για την καταναλωτική κοινωνία οι ποικίλες βιομηχανίες που ζουν από το μύθο του σεξ.
Ο στοματικός έρωτας είναι από τα πιο αηδιαστικά πράγματα που σκέφθηκε ποτέ το διεστραμμένο κεφάλι κάποιου απόφοιτου του Harvard για να δώσει ενδιαφέρον σε μία μόδα που πριν από δεκαετίες κινδύνευε με αφανισμό. Μία πράξη, να ενωθεί το πολύτιμο μέρος του σώματος με το οποίο αναπνέουμε, τρώμε, μιλάμε και βήχουμε, με εκείνο από το οποίο συνήθως βγάζουμε τα ούρα μας. Μάλιστα φρόντισαν να συμβολίσουν τον συγχρονισμένο στοματικό έρωτα με τον αριθμό 69, λες και θυμίζει το 6 ή το 9 ανθρώπινη καρικατούρα. Επίσης η στάση 69 είναι άκυρη τελείως αφού τα νεύρα ηδονής, έχοντας δύο πηγές δεδομένων, δεν μπορούν να λάβουν απόφαση ποια από τις δύο είναι η Master και ποια η Slave.Όπως και να έχει, τα υπόλοιπα μέλη του ζωικού βασιλείου δεν κάνουν τέτοιες αηδίες, έχουμε την αποκλειστικότητα. Υποκλίνομαι στην ευφυΐα του μπάρμπα από το Harvard, αφού έβαλε στην καθημερινότητά μας τη δυσάρεστη συνήθεια να ασχολούμαστε διαρκώς με πίπες.
Για το πρωκτικό σεξ, δεν θα αναφερθώ εκτενώς, αφού πέρα του σιχαμένου του πράγματος αποτελεί και την βασική αιτία για την ύπαρξη, μία από τις μεγαλύτερες μάστιγες της εποχής, τους ομοφυλόφιλους.
Η ύπαρξη των προκαταρτικών επιβεβαιώνει την θεμελιώδη άποψη, ότι σεξ είναι σκέτη βαρεμάρα. Διαφορετικά δεν θα υπήρχε κανένας λόγος για οποιαδήποτε καθυστέρηση από την κυρίως ουσία της συνουσίας. Σαν να έχεις πάει στον τελικό του Champions League και να περνάς όμορφα βλέποντας τις ομάδες να κάνουν ζέσταμα. Ή να περιμένεις να εμφανιστούν στη σκηνή συναυλίας, οι Metallica και εσύ να απολαμβάνεις το βαρετό support. Επιτέλους και η ανοησία έχει τα όρια της. Εξονυχιστικά χαϊδολογήματα, λες και το ανθρώπινο σώμα του παρτενέρ σου, έχει αλλάξει από τη χθεσινή ημέρα που το ακούμπησες ξανά, παθιασμένα φιλιά που παραπέμπουν σε πρωτόγονες μορφές μετάγγισης σάλιου, δημιουργία κατάλληλου κλίματος με χαμηλό φωτισμού και ενίοτε μουσική το οποίο αποτυγχάνει πάντα αφού ένα άνοστο κρέας παραμένει άνοστο όσα συνοδευτικά και αν σερβίρεις.
Η μεγαλύτερη βιομηχανία στον κόσμο, εκείνη του πορνό, έρχεται να προσθέσει το κερασάκι στην τούρτα. Υπάρχουν άνθρωποι που πληρώνουν να δουν αγνώστους να συνουσιάζονται μεταξύ τους, χώρια, με αντικείμενα, με ζώα ή με ότι άλλο βρεθεί μπροστά τους. Είναι αντιαισθητικό, είναι ανούσιο τελείως, δεν προσδίδει τίποτε – ούτε καν μπορεί να διδάξει κάτι (π.χ. κάποια καινούργια στάση), πρέπει κάποιος να είναι διανοητικά καθυστερημένος για να μην μπορεί να εντοπίσει όλες τις πιθανές στάσεις ενός ζευγαριού. Εξαιρούνται τα επιστημονικής φαντασίας ακροβατικά που προτείνει το Κάμα Σούτρα.
Με μία λέξη, αποτύχαμε. Δώσαμε τόση αξία, σε μία σχεδόν καθημερινή (για κάποιες περιόδους της ζωής ενός φυσιολογικού ανθρώπου) συνήθεια, που διαρκεί λίγα λεπτά και δυστυχώς καταναλώνει τεράστιο μέρος της ζωής μας, δεν αγνοώ ότι αποτελεί βασική προϋπόθεση για τη διαιώνιση του είδους (αλλά αυτό από μόνο του δεν λέει τίποτε), και στην τελική ας αναλογιστούμε το στιγμιαίο κενό συναίσθημα που νιώθει κάθε άντρας και γυναίκα που ολοκληρώνει τη σεξουαλική πράξη. Αυτό το κενό, κρύβει πολλές αλήθειες που πρέπει να αναλογιστούμε ώστε να επανορθώσουμε.
Από το παρόν κείμενο δεν ισχύει τίποτε στην περίπτωση που κάποιος είναι φουλ ερωτευμένος…
