Top 100 Video Games (41 - 50)

50. Baldur's Gate
Ας βάλουμε κάποια πράγματα στη θέση τους. Το BG αποτελεί το holy grail πολλών RPGάδων, ειδικά της ηλικίας μου, το οποίο δεν κάνει να το αγγίζουμε. Κακώς, ας δούμε την αλήθεια. To 1998 η Bioware δίνει στο κοινό ένα RPG το οποίο έφερε επανάσταση στον χώρο. Γραφικά από άλλο πλανήτη (για την τότε εποχή), μη γραμμική πλοκή που έδινε στον παίχτη απίστευτη ελευθερία (ακόμη και σήμερα λίγα παιχνίδια έχουν δώσει τόση ελευθερία στον παίχτη), ένα σενάριο για όσκαρ, και ο μαγικός κόσμος των forgotten realms στο πιάτο. Γιατί όμως στη θέση 50? Η απάντηση είναι απλή, υπάρχει κάτι που ονομάζεται fun factor. Ένα παιχνίδι έχει σκοπό να μας διασκεδάσει, και για να το επιτύχει αυτό παίζουν τα πάντα ρόλο. Το BG όσο φοβερό παιχνίδι κι αν είναι, μπορεί να γίνει βαρετό, ο παίχτης (ειδικά κάποιος που δεν είναι DnDάς) να βρεθεί σε αδιέξοδο εξέλιξης, να ψάχνει απεγνωσμένα για side quests και να μη βρίσκει, γενικά το επίπεδο διασκέδασης να μην παραμένει σταθερό. Κι η Bioware με την Black Isle φρόντισαν να μάθουν από τα λάθη τους και να προσφέρουν ακόμη καλύτερους τίτλους. Το BG όμως θα είναι πάντα το μεγάλο breakthrough των αγαπημένων μας RPG.

49. Torchlight
Μια φορά κι έναν καιρό περιμέναμε να βγει το Diablo 3. Κάτι έγινε εκεί με τους developers, τσακωθήκαν δεν ξέρω (ούτε με πολυνοιάζει) και τελικά χρησιμοποιήσαν την ως τότε δουλειά που είχαν βγάλει και εγένετο το Torchlight.

48. Tomb Raider 2
Είναι από τα λίγα που επειδή έχω τερματίσει χωρίς cheat ή walk through, αξίζει να το βάλω στο βιογραφικό μου ως greatest achievements. Το θεωρώ πιο δύσκολο κι από το Myst (υπερβάλω λίγο).

47. Bloodbowl
Για όσους τους αρέσουν τα sports games και ταυτόγχρονα είναι RPGάς, είναι ο τέλειος συνδιασμός. Μεγάλος fan και του αντίστοιχου board/miniatures game. Κι είναι και ένα υπέροχο trojan horse για τον απίστευτο κόσμο του Rugby.

46. Warcraft II - Tides of Darkness
Το Warcraft 2 είναι το Baldur's Gate των fantasy real time strategy games. Ισχύουν τα ίδια πράγματα.

45. Doom 3
Το Doom 3 είναι ένα τίμιο horror shoot em up, με όνομα βαρύ σαν ιστορία, άρτια σχεδιασμένα levels, εχθρούς που μπορούν να συγκριθούν με εκείνους του Quake (θα κάνω κάποια στιγμή ξεχωριστό άρθρο Quake vs Doom), όπλα μοναδικά, ... αλλά με ένα τεράστιο ψεγάδι. Οι developers αποφάσισαν αντί να εξελίξουν την ιστορία του Doom 2, έκαναν story reset και ξεκίνησαν πάλι από την αρχή. Μέγα λάθος κατά την αποψή μου, για ένα franchise το οποίο πέρα από τα δύο προηγούμενους υπερεπιτυχημένους τίτλους, υπήρχαν βιβλία, κόμικς μέχρι και ταινία να σαπορτάρουν το στορυ.

44. Resident Evil
Respect στον απόλυτο τίτλο που ξεκίνησε τα πάντα. Θα μιλήσω όταν πρέπει να μιλήσω (δηλαδή όταν αναφερθώ στο 2).

43. The Elder Scrolls III - Morrowind
Τα Elder Scrolls games είναι πάντα υπερπαραγωγές. Φανταστικά cinematics, voice overs από επαγγελματίες ηθοποιούς, script γραμμενο από Tolkien wannabes, γραφικά ότι καλύτερο για την εποχή τους, και φυσικά ένα μοναδικό RPG mechanism που δίδαξε πως εμπειρία αποχτάς με την προσπάθεια κι όχι μόνο με την επίτευξη. Όπως συμβαίνει πάντα και στις ταινίες, τις υπερπαραγωγές τις αγαπούν οι πάντες, εμπνέουν αναγνώριση και σεβασμό, αλλά ποτέ δεν κατακτούν την κορυφή.

42. Painkiller
Καταρχάς να πω, πως το Painkiller το αγόρασα γιατί ήθελα να ρίξω μία γκόμενα/υπάλληλο του Πλαισίου. Η γκόμενα δεν έκατσε, αλλά βγήκα κερδισμένος γιατί είχα άπλετο χρόνο να απολαύσω ένα φοβερό παιχνίδι όπως το Painkiller (οι nerds έχουν τις καλύτερες δικαιολογίες στις αποτυχίες τους με τα κορίτσια). Το Painkiller μου άρεσε πολύ γιατί έβγαζε μία Quake αισθητική, έφερε την καινοτομία του να προσπαθείς να τελειώσεις την κάθε πίστα με κάποιο συγκεκριμένο τρόπο ώστε να κερδίσεις κάποια bonus card, η μεταλ μουσική που έπαιζε όταν γινόταν η σφαγή, και πολύ πολύ σφαγή λέμε. Το πρόβλημα που εντόπισα ήταν πως οι περισσότεροι εχθροί τρέχουν κατα πάνω σου για να... σε δείρουν με αποτέλεσμα να εφαρμόζω την μία και μοναδική τακτική. Πίσω βήματα κι αδειάζω τους γεμιστήρες μου. Κάποια distance damage τέρατα θα ανέβαζαν το παιχνίδι αισθητά.

41. Half Life
Τι να πρωτογράψω για το παιχνίδι σταθμός στα first person shoot em up. Το παιχνίδι που μας δίδαξε πως ένα shoot em up μπορεί να είναι επικό χωρίς να έχει σφαγές στο πρώτο μισάωρο (και μετά το αντίγραψε το Doom 3). Μας δίδαξε πως ένα shoot em up μπορεί να έχει σενάριο (και μετά το αντίγραψε το Halo). Μας δίδαξε πως το team match σε single player (εντάξει το είχε κάνει πριν το Daikatana, αλλά ποιος το χέζει) με bots (και μετά το αντίγραψαν οι πάντες). Μας δίδαξε πως το crowbar μπορεί να είναι το πιο badass weapon (κι από τότε όλοι οι αναρχικοί κυκλοφορούν με σωλήνες αντί για ματσούκια). Μας δίδαξε πως ο ήρωας δεν χρειάζεται να ο μουσκουλάτος πεζοναύτης αλλά ένας επιστήμονας (και τον Gordon Freeman δεν μπόρεσε να τον αντιγράψει κανείς).

Top 100 Video Games (51 - 60)

60. Colin McRae 2
Άρτιο racing game, παιχνίδι που αξίζει κάποιος να αγοράσει τιμονιέρα, να αρχίσει να αγοράζει περιοδικά για αυτοκίνητα και να παρακολουθεί το Rally Acropolis.

59. Castle of the Winds
Έχω δημοσιεύσει στο blog, το email και την απάντηση που έλαβα από τον Rick Saada σχετικά με το αριστούργημα Castle of the Winds. Ένα αυθεντικό RPG το οποίο δεν έχει να ζηλέψει τίποτε (εκτός από γραφικά) από τους κολοσσούς του είδους. Το παιχνίδι είναι χωρισμένο σε 2 μέρη. Το πρώτο μέρος αποτελούσε και το demo του παιχνιδιού (τόσο μπροστά ήταν ο Saada), το οποίο είχα βρει σε κάποια συλλογή CD που έδιναν τα περιοδικά της δεκαετίας του 90 (θυμάται κανείς το CHIP?). Όταν βρήκα την ολοκληρωμένη έκδοση προς πώληση, σε ένα ξεχασμένο PC store της Ηρακλείου (από εκείνα που άνοιγαν κι έκλειναν μέσα στο εξάμηνο), η χαρά ήταν απερίγραπτη. Το μαγαζί είχε τσιμπήσει κάποια underground διαμάντια και τα πουλούσε σε δισκέτα στην αυθεντική τους έκδοση. Επειδή μιλάμε για αρχές 00s, μία εποχή που η δισκέτα είχε πεθάνει οριστικά, αναγκάστηκα να αγοράσω external floppy disk drive, για να μπορέσω να ολοκληρώσω την επική περιπέτεια.

58. Death Rally
Η παρελθοντολαγνεία συνεχίζεται. Ένα ακόμη διαμάντι που δεν βρήκε ποτέ το δρόμο του. Ένα ακόμη παιχνίδι που έλιωσα το demo του, και έπρεπε να περάσουν χρόνια για να μπορέσω να ανακαλύψω την ολοκληρωμένη έκδοση του. Arcade racing game, που σκοπός είναι να ξεπαστρέψεις τον αντίπαλο και να βγεις πρώτος (ή να τερματίσεις μόνος). Hint, ποτέ δεν διαλέγουμε τον Duke Nukem ως χαρακτήρα.

57. Quake 3
Υπήρξε μία εποχή που κάθε μήνα έψαχνα εξονυχιστικά κάθε πληροφορία που αφορούσε την πολυπόθητη κυκλοφορία του τρίτου παιχνιδιού της ιστορικής σειράς. Όταν έμαθα πως θα είναι Arena style κι όχι το κλασσικό μπουντρούμι-τέρατα-όπλα-kill them all,... απογοητεύτηκα. That's not good και πολλά unhappy faces. Κι όντως, όταν έπαιξα το παιχνίδι, η απογοήτευση δεν έφυγε. Δεν λέω πως δεν ευχαριστήθηκα το παιχνίδι, το τερμάτισα 3 ή 4 φορές, έπαιξα αρκετά online multiplayer, αλλά το αίσθημα επιβίωσης που σου πρόσφεραν τα δύο πρώτα της σειράς... δεν.

 

56. Road Rash
Μιλάμε για το καλύτερο παιχνίδι με μηχανές ever. Το εγκρίνει κι ο MacGyver.

55. Fallout
Πρώτα έπαιξα το 2, και πέρασαν αρκετά χρόνια που έπαιξα το αρχικό της σειράς. Το πρώτο Fallout ξεκίνησε την ιστορία και μόνο για αυτό παίρνει τη θέση του στο top 100. Τα υπόλοιπα θα τα αναλύσω όταν μιλήσω για το 2.

54. Shining Force
Κρατάει το ρεκόρ longest hours non stop gaming και νομίζω το αξίζει με το παραπάνω. Όπως ήδη αναφέρθηκα στο 2, η σειρά SF έχει μία υπέροχη ιστορία να σου διηγηθεί η οποία ξεδιπλώνεται όμορφα κι ωραία. Το μεγάλο ατου όμως του παιχνιδιού είναι οι μάχες. Από τα παιχνίδια που δεν χορταίνεις το battlefield.

53. Plants vs Zombies
Όποιος έχει παίξει PvZ γνωρίζει πως μιλάμε για ένα φανταστικό tower defense, με απίστευτο χιούμορ, κι ανοιχτό σε διάφορες στρατηγικές για το πως θα καλλιεργήσεις τις άμυνες του κήπου.

 

52. Unreal Tournament
Θυμάμαι πως στα PC games περιοδικά υπήρχε η διαφήμιση "ξεχάστε το Quake, ήρθε το Unreal". Ήθελα να ήξερα ποιος ήταν ο άμπαλος διαφημιστής που εμπνεύστηκε αυτό το σλόγκαν. Το Unreal ήταν μία ντροπή για τα shoot em up. Κακασχημα γραφικά για την εποχή, κακοσχεδιασμένα levels και χαρακτήρες, χάλια μαύρα. Το Unreal Tournament τα έφτιαξε όλα και τους συγχωρούμε. Και ναι, το UT είναι καλύτερο από το Quake 3.

51. Castlevania - Curse of Darkness
Το Castlevania είναι σαν το Resident Evil. Όλα τα παιχνίδια της σειράς είναι φοβερά, και πολλά από αυτά είναι αριστουργήματα. Δυστηχώς το Curse of Darkness είναι το μοναδικό που έχω παίξει (κάτι που θα διορωθεί στο μέλλον). Πολύ γκοθιά, χαρακτήρες βγαλμένοι από αρχαιοελληνική τραγωδία, εκνευριστική (δηλαδή έλεος) μουσική, κι ατελείωτες φανταστικές μάχες. Το Castlevania ανήκει στην κατηγορία παιχνιδιών που σταματάς να παίζεις μόνο όταν πραγματικά έχεις κουραστεί.

Top 100 Video Games (61 - 70)

70. Mobil 1 British Rally Championship
Ήταν το πρώτο rally στο οποίο έπαιξα με ανθρώπο-αντίπαλο που καθόταν ακριβώς δίπλα μου, με split screen. Nissan Almera (πατάω γκάζια όλη μέρα).

69. Resident Evil Code Veronica
Έχω μπόλικα Resident Evil στη λίστα. Είμαι στη διαδικασία να τα τερματίσω όλα (κι όταν λέμε όλα, εννούμε όλα). Το Code Veronica, δεν έχει την ατμόσφαιρα ή το εφυιές gameplay του 1 ή του 2 (όλα τα RE τα συγκρίνουμε με τα 2 πρώτα), αλλά το σενάριο του παιχνιδιού εξελίσει την ιστορία σε τεράστιο βαθμό, δίνει βάθος στο σενάριο της σειράς και δίνει την ευχαρίστηση στον παίχτη πως επεμβαίνει ενεργά στην εξέλιξη των χαρακτήρων.

68. Warhammer Dark Omen
Ακόμη κι αν δεν είχε το βαρύ (σαν ιστορία) όνομα Warhammer, πάλι θα μιλούσαμε για ένα άρτιο fantasy strategy game, το οποίο είναι απλά battlefield. Ούτε στέλνουμε peasants να μαζέψουν βρούβες, ούτε βάζουμε τα minions να χτίζουν στάβλους κι υπαίθριες τουαλέτες. Από την αρχή μέχρι το τέλος έχουμε μάχη με μία φοβερή πλοκή να αγκαλιάζει το παιχνίδι (και τον παίχτη).

67. KKND 2
Krush Kill N Destroy, από τους καλύτερους τίτλους βιντεοπαιχνιδιών. Η ανάλυση θα γίνει παρακάτω, στο 1. Το 2 πάντως δεν ήταν τόσο true όσο το 1.

66. War for the Ring
Πήραμε το παιχνίδι Warcraft 3 και το ντύσαμε Lord of the Rings. Καθόλου κακό σαν έμπνευση κι άσε τους ψευτοκριτικούς βιντεοπαιχνιδιών να λυσσάνε πως δεν φέρνει κάτι καινούργιο στο χώρο των strategy και μπλα μπλα μπλα. Δεν θέλουμε καινούργια πράγματα, θέλουμε ωραία πράγματα και το War for the Ring έχει μπόλικα.

65. Smite
Θυμάμαι τον εαυτό μου στη Γερμανία, γυρνώντας στο σπίτι από την εργασία, πριν ακόμη ξεκουραστώ ή κάνω οτιδήποτε άλλο (φαγητό, τουαλέτα με περιοδικό ή άλλες ασχολίες), έπαιζα τουλάχιστον ένα γύρο Smite. Ένα διασκεδαστικό Multiplayer Battle Online Arena game, το οποίο δεν έπρεπε να λιώσεις σε forum και σε strategy guides για να μπορέσεις να παίξεις, και με περιορισμένη σνομπαρία στους online παίχτες (όχι ότι στο Smite δεν πέτυχα αρκετούς παπάρες).

64. FIFA 98
Η μοναδική διοργάνωση στην οποία η μαγική ομάδα της Βραζιλίας με Ronaldo, Rivaldo, Roberto Carlos, Cafu, Taffarel, Denilson κι αρχηγό τον Dunga, κατακτούσε το Mundial.

63. Heroes of Might and Magic 4
Εδώ δεν πρέπει να εξηγήσω γιατί το Heroes 4 είναι στη θέση 63, αλλά γιατί εμφανίζεται πριν τα υπόλοιπα (ναι τα υπόλοιπα είναι στη λίστα). Αν το Heroes 4 ήταν το μοναδικό παιχνίδι της σειράς, θα ήταν απλά στη πρώτη δεκάδα. Επειδή όμως ανήκει σε μία επική σειρά turn based fantasy strategy games, κρίνεται αυστηρά από το γεγονός πως δεν προσέφερε την αναμενόμενη εξέλιξη στη σειρά από τον προκατοχό του, σε αντίθεση με τα υπόλοιπα.

62. Theme Hospital
Πόσο υπέροχο είναι να διοικείς ένα νοσοκομείο. Πόσο όμορφο είναι να προσπαθείς να θεραπεύσεις τις πιο απίστευτες παθήσεις σε online χρόνο. Διαχρονικό παιχνίδι με νοσταλγικο replayability.

 


61. Ultimate Alliance
Στο Ultimate Alliance έπεσε πολύ δουλειά κι όλοι οι nerdoules φίλοι μου (μαζί τους κι εγώ), το χαρήκαμε ιδιαίτερα γιατί πέρα από ένα φοβερό action game, ο βομβαρδισμός marvel universe comic information μας έκανε να χαμογελάμε και να πανηγυρίζουμε κάθε φορά που οι super heroes έκαναν στις οθόνες μας αυτά που για χρόνια διαβάζαμε (και συνεχίζουμε) στα comics.