Top 100 Songs (51 - 60)

60. Bathory - Song to hall up high
Όσοι έχουν ξενυχτήσει στη ζωή τους, μαζί με την κατάλληλη παρέα, παίζοντας Talisman ή κάποιο άλλο Epic Fantasy RPG / Tabletop, θα με καταλάβουν για αυτή την επιλογή. Αξίζει πάρα πολύ και η εκδοχή του κομματιού που στα φωνητικά είναι η κόρη του Quorthon, Jennie Tebler. Σκέτη ανατριχίλα!

59. Accept - Aiming High
Όταν ίδρυσα τον σύλλογο αποφοίτων της σχολής μου, στον οποίο διετέλεσα και Πρόεδρος, έπρεπε να επιλεχθεί ένα κομμάτι που θα αποτελεί άτυπα, τον ύμνο του συλλόγου. Στίχος που αντιπροσωπεύει απόλυτα τους αληθινούς απόφοιτους των Η/Υ.Σ.... Aiming High!

58. Iron Maiden - The Trooper
Αν ερωτηθεί κάποιος fan της Heavy Metal μουσικής, να δώσει ένα αντιπροσωπευτικό κομμάτι, 7/10 θα απαντήσουν το Trooper. Μεγάλο μου παράπονο, το έχω ακούσει live, πάνω από 10 φορές, ... διασκευασμένο από μεγάλα και μικρά συγκροτήματα. Όχι όμως από τους Maiden. Έχουμε καιρό, ελπίζω...

57. Judas Priest - Painkiller
Κάθε drummer που έχει σεβασμό στον εαυτό του, πρέπει να έχει προσπαθήσει (τουλάχιστον) να παίξει την εισαγωγή του Painkiller. Οι υπόλοιποι, που δεν παίζουμε drums, έχουμε προσπαθήσει να βγάλουμε την εισαγωγή με τα chopsticks ξυλάκια, καθώς περιμένουμε την παραγγελία σε κινέζικο εστιατόριο.

56. Manowar - Blood of my enemies
Όταν ήμουν φοιτητής, ένα ωραίο βροχερό πρωινό, σε κάποιο βαγόνι του ηλεκτρικού, άκουγα από το φορητό μου κασετόφωνο (άλλες εποχές τότε), το αριστούργημα των Manowar. Η μία και μοναδική φορά που παρασύρθηκα και άρχισα να τραγουδώ δυνατά, με επική διάθεση για σφαγή των εχθρών, Where the blood of my enemies lies.... Για λίγα δευτερόλεπτα ένιωσα αμηχανία, αλλά δεν κράτησε πολύ. Πρέπει να μάθουμε να εκφραζόμαστε που και που...

55. Anthrax - I am the Law
Αμερικάνικο trhash metal, αγαπημένο κόμικ Judge Dread, μέγας συνδυασμός που με μεταφέρει επιτόπου στην μαγική εποχή των 80's.

54. Annihilator - Phoenix Rising
Τους Annihilator τους έχω συνδέσει με την καλή μου φίλη και συμφοιτήτρια, Καίτη. Είναι και οι δύο Καναδοί. Πλέον έχω σχέση μόνο :( με τους πρώτους. Αφιερωμένο στην καλή μου φίλη, με την οποία δυστυχώς απομακρυνθήκαμε.

53. Sentenced - Suicider
Στη συναυλία που έδωσαν το 2002 στο Gagarin, στο encore έπαιξαν το Suicider, στο οποίο έγινε χαμός. Άπειρα respect στο άγνωστο παλικάρι που ξαφνικά ανέβηκε στην πλάτη μου, παρασέρνοντας με στο πρώτο (και τελευταίο) moshpit της ζωής μου. Ουγκ τελείως καταστάσεις.

52. Cave Nick - Where the Wild Roses Grow
Αφορμή να ψάξω το συγκεκριμένο hit, ήταν οι περίεργοι στίχοι, που από ένα σημείο παύουν να είναι ερωτικοί και γίνονται gore. Τουλάχιστον αυτό θυμάμαι. Κάποια στιγμή πρέπει να τους ξεψαχνίσω ξανά.

51. Grave Digger - Coming Home
Όνειρο ζωής, να ζήσω κάποια χρονιά στην μαγευτική Ιρλανδία. Βέβαια το κομμάτι αναφέρετε σε Σκωτία, αλλά δεν έχει σημασία, ίδιο mentality έχουν και αυτοί. Θα ήθελα κατά την επιστροφή μου, μετά από πολλά χρόνια, στην Ελλάδα, να ακούω αυτό το αριστούργημα.

War - Demo Version

Demo version του κομματιού War, το οποίο ηχογραφήθηκε σε live εκτέλεση στο studio - δωμάτιο μου.

Κιθάρα και φωνητικά από εμένα.

Από τις πρώτες νότες είναι ξεκάθαρος ο επιθετικός προσανατολισμός του κομματιού. Heavy κιθάρα, με hardcore φωνητικά, έγκλειστο σε μία Doom Metal σφαίρα. Όλα τα χαρακτηριστικά που εμπεριέχονται σε ένα πολεμικό κομμάτι.

Εκλογές 2012 ... again

Έχουμε ξανά εκλογές σε ένα μήνα, μία από τις αγαπημένες μου συνήθειες, αφού η προεκλογική περίοδος είναι η αποθέωση του λόγου (ξύλινου και μη). Η κρισιμότητα των τωρινών εκλογικών αναμετρήσεων, έχει φέρει τους πολιτικούς διαλόγους, που κάποτε λάμβαναν χώρα στα καφενεία, σε κάθε χώρο. Τους τελευταίους 2 μήνες, έχω συμμετάσχει σε ατελείωτες πολιτικές συζητήσεις, έχω πάψει να ακούω αθλητικό ραδιόφωνο αλλά μόνο πολιτικό, και παρακολουθώ μεταμεσονύχτια πολιτικά talk show. Η επαφή μου με τις πολιτικές απόψεις, γνωστών μου και αγνώστων με έχουν οδηγήσει στο παρακάτω λυπηρό συμπέρασμα για το εκλογικό σώμα, και σαν γνήσιος blogger καλώ όσους ανήκουν στις παρακάτω κατηγορίες να πράξουν πατριωτικά και να μην προσέλθουν στις κάλπες, μήπως δει άσπρη μέρα αυτός ο τόπος.

• Οι ανεύθυνοι που δεν γνώριζαν πως εδώ και δεκαετίες δεν ισχύει η απλή αναλογική, και τι εστί bonus 50 βουλευτών.
• Οι αμόρφωτοι που δεν γνωρίζουν Νεότερη Ελληνική ιστορία, δεν έχουν ακούσει για Γερμανική Κατοχή, Εμφύλιο Πόλεμο, και Ανατροπή της Δημοκρατίας από στρατιωτικούς.
• Οι τεμπελχανάδες που δεν μπαίνουν στον κόπο να επισκεφθούν την ιστοσελίδα του κόμματος που έχουν σκοπό να ψηφίσουν, για να διαβάσουν τις θέσεις του.
• Οι μπουρτζόβλαχοι που επικαλούνται λόγους παράδοσης ως επιχείρημα ψήφου.
• Τα πρόβατα που παρακολουθούν τηλεόραση για σχηματισμό πολιτικής άποψης.
• Όσοι δεν είναι αρκετά έξυπνοι να κατανοήσουν την έννοια Δημόσιος Πλούτος.
• Όλα τα κομματόσκυλα - τεμπελόσκυλα.
• Όσοι είναι αρκετά ηλίθιοι που προσπαθούν να κρύψουν τη βλακεία τους, υιοθετώντας πολιτικές απόψεις που δεν κατανοούν.

Δεν έχω αλλάξει τις απόψεις, που παρουσιάζω στο post Εκλογές 2012, με μία μικρή διαφορά. Αν το Κόμμα Πειρατών δεν κατέβει στις προσεχείς εκλογές, προπαγανδίζω υπέρ του ΚΚΕ. Το κόμμα που δεν  συνεργάζεται για να σωθεί η Ελλάδα, το κόμμα της ολικής άρνησης, το κόμμα της δραχμής, το αντιευρωπαϊκό κόμμα.
Ας σκεφθεί κάποιος υγιής νους: η Ελλάδα από αναπτυσσόμενη παραγωγική χώρα, κατάντησε ένας καταναλωτικός εισαγωγέας με έφεση στον ασταμάτητο δανεισμό, το οποίο οφείλετε στις προηγούμενες πολιτικές ηγεσίες, στην συμμετοχή της στην Ευρωπαϊκή Ένωση και μετέπειτα στην Ευρωζώνη. Καλώς πράττει και έχει ολική άρνηση σε προδότες και επίδοξους συνεργάτες με εξωτερικές δυνάμεις που οδήγησαν τη χώρα σε μαζική καταστροφή χωρίς επιστροφή. Κατά τα άλλα υπάρχει και η προδοτική κίνηση, με καταστροφικές συνέπειες για την Ελλάδα, της Γ.Γ. του ΚΚΕ να στείλει την κόρη της (που κοντεύει τώρα τα 40) στο Αμερικάνικο Κολέγιο...

Top 100 Songs (61 - 70)

70. Pink Cream 69 - Shame on you
Η χαρούμενη μουσική και το hard rock ήταν πάντα στις προτιμήσεις μου. Απολαυστικό κομμάτι το οποίο ανακάλυψα από το forum του rocking.gr, σε μία αντιπαράθεση μεταξύ παλαιών και νέων Helloween.

69. Queensryche - Best I Can
Είχα την τύχη να παρακολουθήσω ζωντανά την απόδοση του καλύτερου concept album που έχει γραφτεί από progressive μπάντα, το Operation Mindcrime. Επιλέγω για την λίστα μου, το Best I Can γιατί με συνόδεψε στην πρώτη μου ημέρα εργασίας στο αεροπορικό ταχυδρομείο που πραγματικά ήθελα να πετύχω το best I can...

68. Megadeth - À Tout Le Monde
Η συνοδεία μου κατά την επιστροφή από την στρατιωτική μου θητεία. Η γεμάτη απόγνωση φωνή (λέμε τώρα) του Mustaine, set me free... ταίριαζε με την απαγκίστρωση μου από το στρατιωτικό καθεστώς. Για να είμαι ειλικρινής ελευθερώθηκα από 9 μήνες διακοπών, ψεύτικο άγχος και ανούσιας καθημερινότητας.

67. Helloween - If I could fly
Κομμάτι που θα μπορούσε να είναι ο ύμνος των αποφοίτων της σχολής μου, αφού ήταν ιδιαίτερα αγαπητό σε πολλούς συμφοιτητές μου. Μέχρι που το πρότεινα για το καταστατικό του συλλόγου αποφοίτων που ίδρυσα αργότερα, αλλά η δικηγόρος έφερε αντιρρήσεις.

66. Guns n Roses - Paradise City
Τα πρεζάκια της Καλιφόρνιας, που στα 80s έγραψαν καλή μουσική και έγιναν από punkia, πάμπλουτοι, δεν τα χώνεψα ποτέ. Οι GnR αποτελούν εξαίρεση, διότι δεν έγραψαν απλά καλή μουσική, αλλά έργα τέχνης.

65. Manowar - Carry on
Για όλους όσους δεν έπαψαν να ονειρεύονται μαγευτικά λιβάδια και παραμυθένιους τόπους, ασχέτως αν μεγάλωσαν και ωρίμασαν. Άλλωστε ωριμότητα είναι παραμείνεις παιδί με αυξημένη εμπειρία.

64. Annihilator - Fun Palace
Την εποχή που ανακάλυψα τους Annihilator και το εν λόγω κομμάτι, έπαιζα το Blood Omen - Legacy of Kain. Σε κάποιο προχωρημένο επίπεδο, ο αντιήρωας που χειριζόμουν, ήρθε αντιμέτωπος με ένα παλάτι κάποιου κακού που γινόταν χαμός εκεί μέσα. Αμέσως έγινε η σύνδεση και το Fun Palace πήρε περίοπτη θέση στις προτιμήσεις μου.

63. Soundgarden - 4th of July
To album Superunknown που περιέχει το 4th of July, ήταν ένα απρόσμενο δώρο από κάποιον τοξικομανή φίλο μου, (μεταχειρισμένο και σε κακή κατάσταση). Το έβαλα να το ακούσω, πιο πολύ για να τιμήσω την κίνηση, δεν με ενθουσίασαν ιδιαίτερα οι Soundgarden, έως ότου ανακάλυψα στα τελευταία tracks το κομμάτι που έβαλα στο repeat αρκετές φορές. Τελικά και το grundge κίνημα έδωσε κάποια μουσική...

62. Amorphis - Alone
Αξέχαστη η live απόδοση του Alone, στην συναυλία που είχαν δώσει πριν από αρκετά χρόνια. Στο Gagarin δεν ήταν πάνω από 400-450 άτομα, άνεση στο χώρο και να απολαύσεις την πανάκριβη μπύρα του club και το Alone να μας απογειώνει.

61. Gamma Ray - The Silence
Θέλοντας να διδάξω την παρέα μου, τους Gamma Ray, κατά την επιστροφή μας από εκδρομή στον Αμάρυνθο, επέλεξα το The Silence να παίξει στα ηχεία του οχήματος. Καθόλου κακή επιλογή, αντιπροσωπευτικού του μεγαλειώδους συγκροτήματος που έφτιαξε ο Kai.

Top 100 Songs (71 - 80)

80. Blackmore's Night - Just call my name
Πάντα μου άρεσε η μίξη της ροκ μουσικής με folk και αναγεννησιακά στοιχεία. Ο Blackmore έχει κάνει φοβερή δουλειά με τις κιθάρες και η φωνή της Cadnice ταιριάζει απόλυτα στο κομμάτι. Το album από το οποίο πρωτοάκουσα το κομμάτι, το αγόρασα από ένα ψαγμένο cd stock store στη Στοκχόλμη, παραγγελία από έναν φίλο από Αθήνα, αλλά εγώ ως γνήσιος Έλληνας, το άνοιξα για να το ακούσω και να το 'κοπιάρω', πριν το παραδώσω στο φίλο μου.

79. Queen - Princes of the universe
To soundtrack της φοβερής σειράς 'Highlander'. Φοβερός συνδυασμός, fan των Queen, fan των ταινιών και σειράς των McLeod, τι άλλο θέλω...

78. Nightwish - Over the hills and far away
O Gary Moore, έγραψε ένα επικό κομμάτι, οι Nightwish το διασκεύασαν και έγραψαν μουσική ιστορία. Το κομμάτι συμπεριλήφθηκε στο ομώνυμο LP, το οποίο είχα αγοράσει αρχικά ως δώρο για την εορτή της Μαρίνας (αυτοί που πρέπει να ξέρουν, γνωρίζουν...) και βέβαια δεν παραδόθηκε ποτέ (για γνωστούς - σε λίγους - λόγους)....

77. AC/DC - Money talks
Μεγάλο μου παράπονο στην συναυλία που έδωσαν στο ΟΑΚΑ, ότι δεν έπαιξαν το συγκεκριμένο κομμάτι. Αντιπροσωπευτικό κομμάτι των AC/DC, με ιδιοφυές rif, απλό στακάτο παίξιμο, που δεικνύει πως το αγνό καλό ροκ, δεν έχει ανάγκη από πολύπλευρα solo και τεχνικές υψηλού επιπέδου.

76. DeadSoul Tribe - Just like a Timepiece
Είμαι σχεδόν πάντα συνεπής στα ραντεβού μου, σπάνιο φαινόμενο να αργήσω. Τη μία και μοναδική φορά που έστησα, την κοπέλα μου κοντά στις 2 ώρες, για το οποίο ντρέπομαι βαθύτατα, το soundtrack που με συνόδευε στο λεωφορείο από το Ελ. Βενιζέλο προς Πειραιά, συμπεριλάμβανε τη συγκεκριμένη κομματάρα.

75. Nocturnal Rites - Glorious
Όσοι έχουν παίξει Dungeons and Dragons και λοιπά Pen and Paper Role Playing Games, γνωρίζουν πως τέτοια κομμάτια συνοδεύουν απόλυτα τον ηρωικό κόσμο φαντασίας και περιπέτειας που ταξιδεύουν οι παίχτες. And my death will be glorious...

74. Ensiferum - Abandoned
Βίκινγκς, Valhalla, σφαγές, ηρωισμοί και άλλα τέτοια ωραία βόρεια. Το Abandoned τα περιλαμβάνει όλα αυτά, μαζί με επικολυρική μουσική, ποικίλα φωνητικά και ανατριχιαστικούς στίχους. Αγαπώ τη Σουηδία, όμως την πρώτη μέρα που περπάτησα στη Νορβηγία, κατάλαβα πως εκείνο είναι το μέρος στο οποίο ανήκω.

73. Riot - Last of the Mohicans
Δεν έχω δει ακόμη την ταινία, δεν έχω δει ακόμη live τους Riot. Εύχομαι να συμβούν και τα δύο σύντομα. Το καλύτερο soundtrack ταινίας, διασκευασμένο από ένα συγκρότημα μύθος.

72. Haggard - The Final Victory
Περπατώντας στη Gamla Stan, συνόδευα τον περιπατό μου, με λατινικούς στίχους, μεσαιωνική μουσική και death metal. Με μία λέξη, Haggard.

71. Dream Evil - Number One
Η μουσική που εκπροσωπεί η Παπαρίζου και όλη η ψευτοκουλτούρα της παρηκμασμένης ελληνικής μουσικής, δεν με εκφράζει καθόλου. Παραδόξως, το κομμάτι που κέρδισε στη Eurovision, ήταν φοβερό και η διασκευή που έγινε από τους Dream Evil, φανταστική. Γενικώς ότι διασκευάζετε από μεταλλάδες, αλλάζει μορφή προς το καλύτερο πάντα.

Top 100 Songs (81 - 90)

90. Virgin Steele - Agony and Shame
Αγνό metal, full epic, με στίχους από το αιματοβαμμένο έπος των Ατρειδών. Με συνόδεψε αρκετές φορές στην διαδρομή μου από το Rinkeby (το σπίτι μου) στη Kista (πολυτεχνείο), όταν σπούδαζα στη Στοκχόλμη.

89. Rainbow - Temple of the King

Παραδόξως δεν έχω πολύ επαφή με τους Rainbow, αν αγαπώ ιδιαίτερα το rock των 70's. Το Temple of the King με άγγιξε με τις πρώτες νότες της κιθάρας του Blackmore, φοβερή μουσική μίας δεκαετίας που δεν έζησα. 

88. Blondie - Maria

Πως ένα wannabe rock συγκρότημα, που από το 80 έγγραφε ανόητα hits για κοριτσάκια, παρέδωσε στην ανθρωπότητα ένα τόσο μεγαλειώδες κομμάτι?

87. Skyclad - Troublesometimes

Όταν έκανα την πρακτική μου άσκηση στο εργαστήριο των Μικρο/υπολογιστών στο ΤΕΙ Πειραιά, κάθε Δευτέρα πρωί που άνοιγα το εργαστήριο, έβαζα στη διαπασών το συγκεκριμένο κομμάτι, για να πάει καλά η εβδομάδα. Μέχρι που με πήρε είδηση ο καθηγητής μου, και δεν ξαναέβαλα το κομμάτι (στη διαπασών). Ωραίες εποχές, έτσι δεν είναι Στεφ? Να περνάς καλά bro, εκεί στα βόρεια μέρη!

86. Kreator - Violent Revolution

Όταν μία μέρα οι ανά τον κόσμο επαναστάτες επιλέξουν το soundtrack της επανάστασης, τα ηχεία θα παίξουν Violent Revolution... Society failed to tolerate me And I have failed to tolerate society...

85. Joan Baez - Diamonds and Rust

Αν είχα εθιστεί στην οξύμωρη μελαγχολική ευτυχία που προκαλεί ο έρωτας σε έναν 24χρονο, θα το είχα στην 1η θέση της λίστας. Ευτυχώς ξεπέρασα τέτοιες ασθένειες.

84. Jon Oliva's Pain - Firefly

Καθώς μεταφερόμουν στο Βόλο, στο τάγμα Πεζοναυτών, εντελώς τυχαία στο mp3 player βρισκόταν το αντιπολεμικό πόνημα του Oliva. Αν και έχει γράψει πολύ καλύτερη μουσική, λόγω timing το Firefly σημαδεύτηκε στη μνήμη μου.

83. Rage - Fading Hours

Στο αείμνηστο forum Omen, είχε αναφερθεί πως μετά από ερωτικό χωρισμό, το Fading Hours αποτελεί βάλσαμο. Από προσωπική εμπειρία διαφωνώ, όμως είναι φοβερό κομμάτι!

82. Accept - Losing more than you 've ever had

Το High Rock Cafe (καμία σχέση με Hard Rock...) μία παλαιά εποχή ήταν στέκι (μέχρι που έκλεισε και έγινε σκυλάδικο). Στη μία και μοναδική φορά που ζήτησα από τον DJ, να παίξει κάτι από Accept, αντί για κάποια κλασσική επιτυχία, επέλεξε Losing... Εμπειρία!

81. Axel Rudi Pell - Love Gun

Πάντα πίστευα ότι οι KISS είναι αστείο συγκρότημα, που μασκαρεύτηκαν μήπως πουλήσουν κανένα δίσκο παραπάνω. Με την συγκλονιστική εκτέλεση του Love Gun από τον Axel, άλλαξα γνώμη. Στη συνέχεια, ακούγοντας την άθλια αυθεντική εκτέλεση, επανήλθα στην αρχική μου γνώμη. 

Top 100 Songs (91 - 100)

Ακολουθώ το παράδειγμα του BNR  τον οποίο παρακολουθώ από παιδάκι, και φτιάχνω τη δικιά μου Top 100 λίστα με τα αγαπημένα μου κομμάτια μουσικής. Αυθεντικές εκτελέσεις, live, διασκευές, οτιδήποτε έχω ακούσει σε οποιαδήποτε φάση της ζωής μου και το έχω συγκρατήσει ώστε άξια να μπορεί να μπει στην Top 100 λίστα μου.

100. Dropkick Murphys – I’m shipping up to Boston
Το φοβερό αυτό κομμάτι που ανοίγει τη λίστα μου, το πρώτο-άκουσα στην ταινία The Departed και φυσικά έψαξα και έμαθα τη Κέλτικη punk μπάντα που υμνεί εδώ και δεκαετίες την πανέμορφη Ιρλανδία. Υπήρξε μόνιμο soundtrack στο mp3 player καθώς διέσχιζα το μαγευτικό Δουβλίνο.

99. Judas Priest – Worth Fighting for
Ένα από τα νεότερα και άγνωστα κομμάτια των Priest, το οποίο ξεφεύγει από τις ηχητικές φόρμες που μας έχουν συνηθίσει. Στίχοι όπως ‘I’m leading in the wind, head bowed down from what I saw, my shadow for a friend, so some things are worth fighting for…’ προκαλούν ανατριχίλα και μόνο.

98. Gary Jules – Mad World
Η πρώτη μου ακρόαση με το συγκεκριμένο κομμάτι έλαβε χώρα στη Στοκχόλμη. Για ένα παράξενο λόγο, ήρθαν στη μνήμη μου οι αγαπημένοι μου φίλοι που είχα μήνες να τους δω, υποψία δακρύων υπήρξε τα μάτια μου και ωραίες αναμνήσεις ήρθαν στο μυαλό μου.

97. Ayreon – Loser
O Arjen Lucassen αποτελεί τον αγαπημένο μου καλλιτέχνη από το χώρο της metal μουσικής, μία πραγματική ιδιοφυία. Το Human Equation, το CD που περιέχει το κομμάτι, ήταν ένα από τα δώρα που δέχτηκα από τους συμφοιτητές μου σε κάποια γενέθλια μου, από τα ωραιότερα που έλαβα ποτέ.

96. Dream Theater – Pull me under
Η πρώτη συναυλία που παραβρέθηκα στη ζωή μου, ήταν με το fan club των Dream Theater, και special προσκεκλημένο τον ιδρυτή και drummer τους, τον Mike Portnoy. Σε εκείνη τη συναυλία έπαιξαν 2 ελληνικά συγκροτήματα, οι Blizzard και οι αξιομνημόνευτοι Breaking Silence. Στο encore, o Portnoy, έπιασε το μπάσο (γιατί το παλικάρι ξέρει πολλά κιλά μουσική), και διασκεύασαν με τους BS το Pull me under και το club Camel πήρε φωτιά!

95. Carmina Burana O’ Fortuna
Στο youtube υπάρχει ακόμη το video που έπεσε στα χέρια στις αρχές του αιώνα με την διασκευή του O’ Fortuna και μία μίξη από σκηνές του δημοφιλές video game Final Fantasy. Ο συνδυασμός ήταν κάτι παραπάνω από ταιριαστός.

94. Majesty – Into the Stadiums

Την πρώτη μου εβδομάδα στη Στοκχόλμη, μέχρι να βρω σπίτι και να εγκατασταθώ, είχα κλειδώσει τις βαλίτσες μου σε ένα locker, μαζί και το φορητό cd player με τα cd. Μόνος μου σύντροφος στην αναζήτηση στέγης, το mp3 player (64 MB εκείνη την εποχή), που περιείχε το Reign in glory album των Majesty. Γνωρίζω απέξω και ανακατωτά όλους τους στίχους από αυτό το album, αλλά το συγκεκριμένο κομμάτι όσες φορές και να το ακούσω δεν θα το βαρεθώ ποτέ.

93. Mike Oldfield – To France 
Η Γαλλία είναι μία από τους όμορφους σύντομους, αλλά καθοριστικούς, σταθμούς της ζωής μου. Ο Mike Oldfield και η φανταστική φωνή της Maggie Reilly συγκλονίζουν και μου θυμίζουν ότι κάποτε ήμουν 27 και η ζωή μου ήταν πανέμορφη. (και τώρα είναι…)

92. Private Government – Μetallico tis eudokias
Μία φοβερή διασκευή του κλασσικού κομματιού, την οποία θεωρώ ανώτερη από την αυθεντική εκτέλεση. Μία rock εκτέλεση μπορεί να  αποτελεί εξέλιξη και βελτίωση κλασσικών μουσικών ιδεών.

91. Ten – Red
Το συγκρότημα αυτό, το ανακάλυψα όταν ήμουν φοιτητής στο ΤΕΙ. Στο album στο οποίο περιέχετε το Red, το Spellbound,  είναι από τα album που πραγματικά είναι δύσκολο να ξεχωρίσει το καλύτερο κομμάτι αφού όλα είναι άρτια, καλογραμμένα με φοβερές μελωδίες. Το Red όμως περιέχει στίχους για battlefields και όχι για πληγωμένες καρδιές οπότε κερδίζει (με μικρή διαφορά).